Skip to main navigation Skip to main content Skip to page footer
Menu
Καλως ήρθατε στην ιστοσελίδα του Μουσείου Οδοντιατρικής

Το Μουσείο  της Οδοντιατρικής, στεγάζεται στους χώρους του Τμήματος Οδοντιατρικής του Ε.Κ.ΠΑ. στο Γουδή και περιλαμβάνει μια μεγάλη συλλογή εκθεμάτων, που εμπλουτίζεται διαρκώς με χορηγίες από φορείς και ιδιώτες.

Τα εκθέματα αφορούν στην ιστορία του Τμήματος Οδοντιατρικής Αθηνών, της Οδοντιατρικής στην Ελλάδα, αλλά και στην ιστορική εξέλιξη της Οδοντιατρικής σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η συλλογή περιλαμβάνει εργαλεία, συσκευές, υλικά και πλήρεις οδοντιατρικές μονάδες που χρησιμοποιούνταν στην Οδοντιατρική.

Στο φωτογραφικό υλικό του Μουσείου περιέχεται και ψηφιοποιημένο αρχειακό υλικό, όπως νομολογίες, διατάγματα, αποσπάσματα πρακτικών του Ιατροσυνεδρίου, του Πανεπιστημίου, της Ιατρικής και Οδοντιατρικής Σχολής και γενικότερο υλικό που αφορά στην εξέλιξη της οδοντιατρικής θεωρίας και πράξης.

Στόχος μας είναι, το Μουσείο  της Οδοντιατρικής, να μην αποτελέσει ένα στατικό μνημειακού χαρακτήρα εκθεσιακό χώρο, αλλά ένα ζωντανό εκπαιδευτικό κύτταρο, μια κοιτίδα έρευνας και πολιτισμού προσβάσιμη σε όλους, που να συμβάλει στη μελέτη και ανάδειξη της Ιστορίας του Τμήματος Οδοντιατρικής, αλλά και της Οδοντιατρικής γενικότερα.

Επιστημονικός Υπεύθυνος Ιστοσελίδας του Μουσείου του Οδοντιατρικού Τμήματος,

Γ.Βουγιουκλάκης, Ομότιμος Καθηγητής

NEA KAI ANAKOIΝΩΣΕΙΣ

Δεν υπάρχουν καταχωρήσεις
Εκδηλωσεις ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ
Δεν υπάρχουν καταχωρήσεις για τη συγκεκριμένη ημερομηνία. ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ


Νέα Ανάρτηση 27/3/2026

Ευρετήριο Πτυχιούχων Οδοντιατρικής από το έτος 1916 έως 1975.

Στα πλαίσια της εύρεσης, ψηφιακής καταγραφής και μελλοντικής αξιοποίησης αρχειακού υλικού από τα Αρχεία της Οδοντιατρικής, η Γραμματεία της Σχολής, προέβη σε ψηφιοποίηση του πρώτου Βιβλίου Πτυχιούχων το οποίο τηρείτο από το 1916 μέχρι το 1975. Τα στοιχεία των παλιών πτυχιούχων της Οδοντιατρικής Σχολής, περιλαμβάνουν τη χρονολογία αποφοίτησης, το ονοματεπώνυμο του πτυχιούχου, την αξιολόγησή του και τον τόπο καταγωγής του.

Ιστορία της Οδοντιατρικής

William T. G. Morton: Before whom, In all time, Surgery was agony/ By whom, pain in surgery was averted/ Since whom, science has control of pain

Ο William T. G. Morton, Αμερικανός οδοντίατρος του 19ου αιώνα, υπήρξε κεντρική μορφή στην καθιέρωση της αναισθησίας με αιθέρα, μια ανακάλυψη που μετέτρεψε τις χειρουργικές επεμβάσεις από επώδυνες και τραυματικές διαδικασίες σε ανώδυνες και ελεγχόμενες πράξεις. Ξεκινώντας την καριέρα του ως οδοντίατρος και επηρεασμένος από τις χημικές διαλέξεις του Charles Jackson στο Harvard, ο Morton πραγματοποίησε το 1846 την πρώτη επιτυχημένη ανώδυνη εξαγωγή δοντιού με αιθέρα και στη συνέχεια παρουσίασε δημόσια τη μέθοδο στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασσαχουσέτης, στο ιστορικό Ether Dome. Παρά τη σημασία της συμβολής του, η ανακάλυψη προκάλεσε έντονες διαμάχες σχετικά με την πατρότητα της ιδέας, ενώ οι προσπάθειές του να κατοχυρώσει οικονομικά και νομικά δικαιώματα δεν ευοδώθηκαν. Πέθανε το 1868, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά που άλλαξε ριζικά την ιατρική πρακτική και τιμάται με την επιγραφή στον τάφο του: «Before whom, in all time, surgery was agony; by whom, pain in surgery was averted; since whom, science has control of pain.»

Αφιέρωμα

Από το Οδοντιατρικό Σχολείο στο Οδοντιατρικό Τμήμα Ιατρικής Σχολής (1911-1953)

Αν και η δεκαετία του 1940 υπήρξε μαρτυρική, εντούτοις όμως ήταν σίγουρα ένας σταθμός που επηρέασε καθοριστικά τη μορφή του Οδοντιατρικού Σχολείου και την εκπαίδευση. Αγώνες και διεκδικήσεις δεκαετιών που σαν στόχο είχαν την ανωτατοποίηση της πανεπιστημιακής οδοντιατρικής εκπαίδευσης και του οδοντιατρικού επαγγέλματος απέκτησαν επιτέλους σάρκα και οστά. Έτσι το 1953 εκδίδεται το Ν.Δ. 2464, το οποίο αφορούσε την ανωτατοποίηση του Οδοντιατρικού Σχολείου με τη δημιουργία Οδοντιατρικού Τμήματος στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, άνοιξε ο δρόμος για την αναβάθμιση των οδοντιατρικών σπουδών. Η πορεία όμως προς την δημιουργία του Οδοντιατρικού Τμήματος, δεν ήταν καθόλου εύκολη. Η πολεμική από το σύνολο σχεδόν των καθηγητών της Ιατρικής Σχολής, η οποία έφτασε μέχρι της προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας, δεν μπόρεσε όμως να κάμψει τον αγώνα των οδοντιάτρων καθηγητών του Σχολείου, τη συμπαράσταση των φοιτητών αλλά και του συνόλου του οδοντιατρικού κόσμου. Ο νόμος καθιέρωσε πενταετή φοίτηση στην Οδοντιατρική, προστέθηκαν δύο νέες έδρες, και επιπλέον το Τμήμα Οδοντιατρικής διέθετε πλέον δικό του συμβούλιο Καθηγητών και χορηγούσε πλέον τίτλο Διδάκτορα και Υφηγητή, ώστε σταδιακά να μπορέσει να δημιουργηθεί ένα φυτώριο πανεπιστημιακών δασκάλων από την ίδια την οδοντιατρική.